alt
alt
Rotterdam
alt
Art at Site 	www.rotterdamart.org	George	Rickey	Two Turning Vertical Rectangles
Artist:
Title:
Year:
Adress:
Website:

George Rickey

Two Turning Vertical Rectangles

1971
Binnenwegplein
Website
www.sculptureinternationalrotterdam.nl:
Rickey werd geboren in de Verenigde Staten, maar kwam al jong naar Europa, waar hij eind jaren twintig in Parijs het kubisme leerde kennen. Onder invloed van Alexander Calder ging Rickey mobiles maken. Nog belangrijker voor zijn werk was de kennismaking met Naum Gabo. Gabo’s Kinetische constructie (1920) was een van de eerste bewegende kunstwerken. Combineer dat met Rickeys waardering voor de ideeën van De Stijl (Mondriaan, Van Doesburg), en er ontstaat een idee waar de bewegende rechthoeken vandaan komen.

www.bkor.nl:
George Rickey maakte kinetische kunst: kunst met bewegende onderdelen. Maar liefst twee van deze bewegende sculpturen staan in de binnenstad van Rotterdam. Het bekende werk Two Turning Vertical Rectables op het Binnenwegplein is er één van.
Rickey raakte gefascineerd door constructivistische beeldhouwkunst, een stroming waarbij constructie de hoofdrol speelt. Rickey was ook geïnteresseerd in kunst van De Stijl en het Bauhaus. In de jaren vijftig maakten deze kunstenaars roestvrij stalen constructies, waarin vlakke en lineaire onderdelen werden afgewisseld.
In de jaren zestig bouwde Rickey zijn beelden op uit vormen die hij telkens herhaalde. Two Turning Vertical Rectangles bestaat uit twee identieke massieve vlakke delen en is tekenend voor zijn manier van werken eind jaren zestig.
Rickey werd in 1964 gevraagd door de commissie Stadsverfraaiing een alternatief te ontwerpen voor de fontein op het Hofplein. Deze constructie zou twintig meter hoog worden met acht identieke bewegende vlakke elementen, terwijl een kinetisch object het geheel bekroonde. Het werd uiteindelijk niet uitgevoerd, omdat de nieuwe fundering van de fontein te duur zou worden.
In 1969 exposeerde hij in Museum Boijmans Van Beuningen, waarop een schaalmodel van dit ontwerp te zien was. Het ontwerp werd afgewezen door het college van B&W, maar de winkeliersvereniging Stichting Binnenwegplein besloot in 1970 de stad ter gelegenheid van het nieuwe Binnenwegplein een kunstwerk aan te bieden en men nodigde Rickey uit om een beeld te realiseren. Two Turning Vertical Rectangles werd op 7 mei 1971 onthuld.
Het werk is een geliefde blikvanger geworden op het Binnenwegplein, waar het in 2012 tijdelijk verdween wegens herinrichting van het plein. Door verhoging van de nieuwe bestrating kon het beeld niet herplaatst worden, want de metalen platen zouden mogelijk mensen kunnen raken. Tevens was de windval op het plein door nieuwe hoogbouw veranderd, waardoor het kinetische werk niet veilig meer functioneerde. Na onderzoek werd de oplossing gevonden in het verhogen van de paal en het verzwaren van de bladen.
Sinds april 2015 was het werk weer te bewonderen in het centrum van de stad, maar helaas voor korte duur. Eind november raakten de vleugels door onbekende oorzaak ernstig beschadigd en moesten ze wederom verwijderd worden. Er wordt onderzocht wat er gebeurd is en of de sculptuur hersteld kan worden.
George Rickey (South Bend (Indiana), 1907 – Saint Paul (Minnesota), 2002) was een Amerikaans beeldhouwer, bekend om zijn kinetische sculpturen. Hij studeerde in Engeland en Parijs en reisde door Europa. Terug in de Verenigde Staten begon hij in de jaren vijftig zijn aandacht te verleggen van schilderen naar beeldhouwen.
Zijn liefde voor techniek combineerde hij met kubisme en met mobielvormen als van Calder. De metalen delen van zijn beelden bewogen bij de minste bewegingen van de wind. Hij geldt als een belangrijke vertegenwoordiger van het neo-constructivisme.

www.sculpture.org:
As one of the world’s foremost kinetic sculptors, sharing much in common with Calder and Tinguely, Rickey emerges as a unique and powerful presence in his own right by focusing on "movement as means." Less interested in the form of his sculptures than in the patterns of their movement, he also eschews motorized mechanization. His theoretical writings regarding kinetic sculpture combine a unique sensitivity to the forces that define the world with an especially well-developed talent for analytical insight.
During World War II, Rickey was drafted into the Army Air Corps. "It was an event that dramatically altered the course of my life," he recalls. In the Army, Rickey discovered his latent technical prowess while maintaining computing instruments for gun-control turrets in B-29 bombers. Besides mechanical skill, this task required an understanding of the effects of wind and gravity in ballistics, skills that he would rely upon as he switched from painting to kinetic sculpture. Following his discharge from the Army, Rickey pursued additional training in art history at the Institute of Fine Arts at New York University and later the Institute of Design in Chicago.
Articulation of motion fascinates and compels Rickey, a motion that is akin to the functioning of nature, yet apart from it. This motion is not motor-driven but relies instead on gravity and principles of physics: equilibrium and momentum. His exquisitely engineered steel sculpture—straight-edged, geometric, and regular—responds to wind and the pull of gravity through counterweights and bearings. Rickey often employs the compound pendulum to control and lengthen the movement of his geometric forms. Rickey weights the tapering arms of his sculptures internally with lead, so that he positions the point of balance where he chooses, thereby controlling the momentum. The movement is slow, smooth, and unpredictable, evoking a mesmerizing quality of repetition and variation that captivates the viewer; like ocean waves, Rickey’s work responds to the same natural laws of motion and captivates the viewer with the same mesmerizing quality of repetition and variation.