alt
alt
Rotterdam
alt
Art at Site 	www.rotterdamart.org	David	Bade	Anita
Artist:
Title:
Year:
Adress:
Website:

David Bade

Anita

2001
Westblaak
Website
www.tentrotterdam.nl:
De Anita ook wel ‘puinzak’ genoemd op het trottoir is het teken van ’werk aan de winkel’, van ’slopen om te vernieuwen’ en verwijst naar de maakbaarheid, maar ook naar de – zoals Bade het noemde – ’afbraakbaarheid’ van de immer bouwende stad Rotterdam.

www.versbeton.nl:
Als je op de Antillen bent opgegroeid dan leef je met kleur. Op de eilanden sta je op met de kleur van de zee aan je voeten en de zon boven je hoofd. Eenmaal in Nederland neem je een plek in tussen het grauwe beton en schik je je naar de bouwdrift van onze steden. Uit de combinatie van die twee uitersten is Anita geboren. Vormloos, associatief en vooral kleurrijk.
Waar veel beelden in de Rotterdamse binnenstad zich camoufleren in stadse kleuren verzet maker David Bade zich hiertegen. De plek op het Eendrachtsplein was leidend voor de vorm van de sculptuur. De voet gemaakt van een zak puin en een pallet, de restanten van de bouw.
De poëtische samenstelling van de puinzak met erotische onderlaag ontroert mij. Erotisch omdat ze de naam draagt van een vrouw, Anita. Dat zij een auto moest vangen is misschien toeval maar in het ongeluk schuilt de ware aard van dit werk. Net zoals rampspoed overvalt dit beeld je. Op de ondergrond van blauw-rood vormgegeven door 75B is ook deze dame een vraag. Anita wil gebruikt worden, zij is mijn favoriete prostituee, exotisch. Zij vraagt mij of ik wil dansen, samen over de Westblaak.
Ik dacht jaren dat het een ingeklapt sapbarretje was. En toevallig ook altijd gesloten op de momenten dat ik erlangs fietste. Totdat ik eens iets langer dan twee seconden mijn aandacht erop richtte. Dat was toen ik er langs liep en me verbaasde dat die sapbar echt supervaak dicht was. Zie ik daar ineens een hoofd uit een jutezak omhoog steken, met gladde, golvende blauwe haren. Dat uitsteeksel is een arm, en ze blijkt Anita te heten. Ze is op missie, de stille wereldveroveraar die geen gewag maakt van haar ambities. Ze is er niet voor de burgemeester, de filmacteurs, de minister-president, eigenlijk tout bekend Nederland. Ze staat daar voor mij en alle andere onopvallende mensen met hun eigen bescheiden levensdoelen. Ben zo blij dat je weer terug bent, Anita.
David Bades kunstwerk Anita is per vandaag terug op de Westblaak. Het werk is controversieel. Toen het vorig jaar beschadigd raakte als gevolg van een auto-ongeluk gingen er zelfs stemmen op om ‘het er maar bij te laten zo’.

www.sculptureinternationalrotterdam.nl:
Het beeld Anita is David Bades eerste permanente sculptuur in de openbare buitenruimte. Tot vlak voor de uitvoering passeerden diverse mogelijkheden en ideeën de revue. De vele versies van het ontwerp, het werken in vervormbare materialen als klei en polyurethaan (purschuim) en de mogelijkheid om na het gieten van het beeld nog wijzigingen aan te brengen, onderstrepen Bades associatieve en impulsieve werkwijze.
Eén beeldelement keerde in de ontwerpen telkens terug: een puinzak op een pallet als basis voor het beeld. Uiteindelijk kwam Bade uit op een meisjesfiguur, genaamd Anita. Zij rijst op uit de puinzak. Op het kolossale, amorfe lijf staat een gestileerde meisjeskop op een lange, dunne nek. Het definitieve ontwerp maakte Bade op ware grootte uit klei en polyurethaan, in combinatie met gevonden voorwerpen en materialen. Daarna werd een afgietsel in polyester gemaakt.
Bade vond dat zijn beeld op een stoep moest staan, daar staan echte puinzakken immers ook. Overeenkomstig de werkelijkheid moest er onder de puinzak een pallet als sokkel komen. Deze keuze verwijst naar de maakbaarheid, maar ook naar de – zoals Bade het noemde – ‘afbraakbaar-heid’ van de immer bouwende stad Rotterdam.
Het beeld kreeg een plek aan het Eendrachtsplein.Volgens Bade krijgt het hier de functie van een klassiek beeld in de openbare ruimte. Het moet als trekker dienen voor het naastgelegen skatepark: een plek waar de straatcultuur tot uiting komt.